Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Little China Girl
Little China Girl

Description

Het China avontuur


My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Voorbereiding

Ik zit nog in Nederland, maar over twee weken en twee dagen gaan Robert en ik naar China. We vertrekken om 17.10 uur en komen de volgende dag om 10.40 uur aan. Het tijdsverschil is op dit moment zes uur, daar later dan hier. Mijn tijd kom ik dan aan om 4.40 uur, en duurt de reis 11 en een half uur. Nou weet ik eigenlijk niet of er dan al rekening is gehouden met de wintertijd. Want in de nacht van zaterdag 30 oktober op zondag 31 oktober, om drie uur, gaat de klok een uur terug. Als China niet meegaat met de wintertijd is het verschil zeven uur. Dan wordt het een heel moeilijk verhaal en moet ik alles nog eens berekenen,....mmm...dan kom ik dus eigenlijk mijn tijd aan om 3.40 uur, en vliegen we er dus maar 10 en een half uur over. Maar ach, wat is het verschil, een uurtje langer of korter op deze lengte...

 

Ik ben me op verschillende manieren aan het voorbereiden. Ten eerste zijn Robert en ik begonnen aan chineseles. Iedere maandagavond zitten we in een klasje van vijf mensen onder leiding van een chinese juffrouw. Ze heet Yibing, van haar achternaam Zhou. Dus op z'n chinees heet ze Zhou Yibing, eerst haar achternaam en dan haar voornaam. Nou kan ik haar voornaam ook niet onthouden en luisterd ze gelukkig ook naar: 'Can I ask you a question?".

Naast de juf is er Robin. Hij hoort ook bij de school, regelt de lessen, houdt het contact met de studenten bij en spreekt ook Chinees. Robin heeft voor een langere tijd in China gewoont en kent de gebruiken goed. Soms denk ik dat hij er ook wat van over heeft genomen. Afgelopen twee lessen zijn bij ons thuis geweest. Omdat twee studenten op vakantie waren en één student bij ons om de hoek woont was dat een perfecte oplossing. Robin had telefonisch contact opgenomen met de vraag of dat bij ons kon. Hij wilde daar tegenover stellen dat hij senseopads of iets dergelijks mee zou nemen. Maar ik heb een Nespresso apparaat en zei hem daar geen zorgen over te maken. Maar Robin kwam met Nespressocups en een doosje krakelingen. En die cups zijn echt niet overal te verkrijgen.

Chinees is een bijzondere taal. Het heeft vier toonsoorten, en die zijn voor ons rechttoe rechtaan Nederlanders moeilijk. Daarnaast heeft het een andere schrijfwijze, en die vragen veel tijd om te leren. We doen wel ons best, maar richten ons eerst op de standaard zinnen.

"Hoe heet u?"    "Nín guí xíng?"

"Mijn naam is Broomans, ik heet Geraldine" "Wo xing Broomans, jiao Geraldine"  

"Ik ben Nederlandse". "Wo shi Helan ren".

Ik probeer me ook te richten op de getallen, want ja, dat heb je echt nodig als je gaat shoppen!

Robert en ik proberen elkaar vaak uit met onze lessen en roepen dan een zin die de ander moet vertalen. Soms verstaan we elkaar niet eens........... .

 

Robert bereid zich anders voor dan ik. Hij moet daar werken, dat is toch wat anders. Hij is er wel al een keer geweest maar dat was voor een week. Hij heeft de werf bekeken waar hij komt te werken, maar op dat moment waren er geen mensen. Die waren naar huis gestuurd door de overheid, een chinese manier om te bezuinigen. Hopelijk krijgt Robert dat ook van te voren te horen zodat hij dat in zijn planning mee kan nemen. Het nieuwe jaar is nog een vraagteken wat betreft het verblijf in China. Geheel afhankelijk van de essentie van zijn werk op aangewezen locaties. Het kan zomaar zijn dat hij meer nodig is in Nederland, of misschien toch meer in China? Geen idee. Misschien moet hij net zo vaak in China zijn als in Nederland. We weten het nog niet en dus richten we ons maar op komende twee maanden.

 

Tot 16 December werkt Robert in China, om precies te zijn in Qidong. Dat ligt op een schiereiland boven Shanghai. Het is drie uur rijden van Qidong naar Shanghai maar dat komt binnenkort dichterbij, als de brug klaar is.

Na de 16de gaan we op vakantie naar Vietnam, daar hebben we vreslijk zin in. Na een paar dagen in Ho Chi Minhstad, voorheen Saigon, gaan we naar een kustresort in Nha Trang. We hebben daar een huisje geboek op het 'Diamond Bay Resort'. En als ik er nu aan denk loopt het water me langs m'n kin. Het is geweldig! Op de site zie je alleen maar mooie stranden, palmen en ervaar je de zachte zwoele wind langs je huid. Mensen die graag de site willen bezoeken ( www.diamondbayresort.vn ) wil ik waarschuwen voor een naar gevoel in je buik. Het kan zelfs zo ver gaan dat je moet braken. Dit is een volkomen normaal gevoel en hier in Nederland noemen dat: "jaloezie".

 

Ik wil regelmatig bloggen. Het hele China gebeuren zal een vreselijk mooi avontuur worden en daar wil ik jullie deelgenoot van maken.

 

Tot de volgende blog   

 


Posted: 09:39, 20/10/2010
Comments (0) | Add Comment | Link